![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=91.7){kind=small}
Քանդակագործ Գետիկ Բաղդասարյան
Էրեկ Ժառանգությանը ձայն տված ընկերներիցս մեկը եքա զարմացել էր, որ, օրինակ, Ստեպա Սաֆարյանը պատգամավոր չդառավ, իակ Քոքոբելյանը՝ դառավ
Տենց էլ չհասկացա Ժառանգության էդ ֆռիկը
Կձեւավորվի աշխատանքային խումբ Երեւանի փոքր կենտրոնում կառուցապատման կանոնների խստացման լրացուցիչ նորմեր սահմանմանող օրինագծի մշակման համար:
Իսկ էս ի գիտություն նրանց, ով պատրաստվում ա փոխել
Ինչպես տեսնում եք, ԱՈՔՍԻ հետեւի պատը արդեն քանդված ա
Խոսքը գնում ա իմ սերնդակից /40-ին մոտիկ/, բարձրագույն կրթությունով, Հայաստանում ապրող /մի մասը նաեւ՝ սփյուռքահայ, բայց ՀՀ քաղաքացի/ մարդկանց մասին, ես էլ հետները: Էս քանի օրը ում տեսնում եմ, զրուցում ենք, մոտավորապես նույն բանն են ասում. մեծամասնականի վիճակը կատասրոֆիկ ա, մտածելու բան էլ չկա, երեւի շատերը բոլորին դեմ մի բան գրեն
Համամասնականի վերաբերյալ. մեծամասնությունը ասում ա, որ պատրաստվում էր Ժառանգությանը ընտրել /առանց մեծ ոգեւորության/, բայց հիմա կասկածներ ունի, մանավանդ ցուցակը հրապարակելուց հետո: Ու էդ հիասթափության պատճառը ոչ թե հակառակորդների սեւ հակաքարոզչությունն ա, այլ առաջի հերթին՝ Րաֆֆիի ճառերի ոչ կոնկրետ ու անհասկանալի լինելը, ազատ ռադիկալները, ցուցակի հետ կապված ասեկոսեները եւ այլն:
Ասում են, տակը մնում ա Դաշնակցությունը, բայց դե, ասում են զրուցակիցներս, դաշնացականներն էլ իրանց քանի անգամ են վարկաբեկել, որ էլ չեն հավատում:
ԲՀԿ-ի անունը չի էլ քննարկվում
մի քանի հոգի /քիչ/ վստահ ու անկասկած ՀԱԿ-ին էն ձեն տալու
մի երկու հոգի էլ /քիչ/ ՀՀԿ-ին, բայց մի տեսակ ուժասպառ էղած. "Գոնե սենց մնա"
Բայց դե իհարկե, մեր կարծիքն ու ձայները էդքան էական չեն: Ոնց-որ մեր ընկերը ասեց, մեր հետ ոչ մեկ չի էլ փորձում աշխատել, նույնիսկ մարդավարի խաբելու, գրավելու փորձել չեն անում, որպես թիրախային զանգված էս իմ ասած հասարակության մասը հետաքրքիր էլ չի ոչ մեկին:
Հ.Գ. Դե ՕԵԿ-ի մասին, բնականաբար, խոսելը mauvais ton ա
Էէ, բալամ, մեծանալը լավ բան չի: Անցած կյանքի երկարությունն էլ հասկանալու համար պիտի հանգույցներ ունենաս, պարանի վրա կապերի պես: Էսօր մտածեցի, ինչքան հարուստ ա կյանքը, չէ, ինչքան խառն ա, իմաստավորված կամ անիմաստ իրադարձություններով լի, էդքան շատ տարբեր տիպի հանգույցներ ես գտնում կյանքիդ երկարությունը չափչփելու համար: Կարաս արված գործերով չափես, կարաս արտառոց քեֆերով, ծնունդներով, պատերազմներով: Էսօր ընտրությունների շղթայված քանոնն եմ փռում կյանքիս վրա:
Մեկ էլ ինչու եմ սա գրում. խորհուրդ տալ չեմ սիրում, բայց խորհուրդները համբերատար լսել գիտեմ, մեկ ա վերջում իմ արածն եմ անելու, ըսենց զզվելի խասյաթ: Ու էս ընտրությունների պատճառով խորհուրդների քանակը էնքան շատացավ, որ սկսեցի ուշադրություն դարձնել, ու հասկացա, որ էդ բոլորը արդեն փորձել եմ.
Առաջի անգամ ընտրել եմ սրտով ու ոգեւորությամբ: Լեւոնին, դե պարզ ա:
Մի անգամ՝ 1996-ին ընտրել եմ բարեկամիս, չէ, հարազատիս, որին ահավոր շատ էի սիրում ու հարգում, ու, չկիսելով քաղաքական տեսակետները, որոշեցի հավատալ: Ոչ Լեւոնին, ոչ Վազգենին չէի վստահում միանշանակ, ու երեւի ճիշտ էի:
Մյուս անգամ՝ 1998-ին, ընտրեցի "Բոլորին դեմ"-ին, բայց դե դրեցին անվավերների հետ մի տոպրակի մեջ գցեցին, չանցավ:
Մի անգամ, Սահմանադրության փոփոխման ժամանակ, փորձեցի բոյկոտեմ: Իմ մոտ ստացվեց: Ազգի մասշտաբով՝ էդքան էլ չէ:
Անցած անգամ փորձեցի պրագմատիկորեն հաշվարկել, զգացմունք-ինտուիցիա-բան անջատեցի, գնացի սառնասրտորեն նշեցի, գցեցի: Էլի չանցավ:
Դե հիմա խորհուրդներ տվեք, տեսնեմ, որ մեկը չեմ փորձել կամ ինչ նոր բան կառաջարկեք:
Եթե լինեի հոգեբան, կարող ա գիրք գրեի ընտրությունների մասին, քանի որ իմ ոչ մասնագիտական հայացքով նկատում եմ հետեւյալ վիճակների հատկանիշները /հայերեն լավ չգիտեմ ոնց են կոչվում/.
ընտվողների շրջանում.
- ինքնամեծարման մանիա /μεγαλομανία/
- հետապնդման մանիա / παράνοια/
- անձի կրկնապատկում /dissociative identity disorder/
- հանրային տարածությունների նկատմամբ վախ /ἀγοράφόβία/
- զառանցանք /Delirium/
Իսկ ընտրողների մեջ տարածված են.
- հիշողության կորուստ / Ἀμνησία/
- Ստոկհոլմյան սինդրոմ /Stockholm Syndrome/
Աստված հոգին լուսավորի
Մի քանի անգամ հայրս ինձ տարել էր ցուցահանդեսների , հիշում եմ հիացմունքս
Մի քանի ամիս առաջ Էդուարդ Ղազարյանը հանդիպման էր աշակերտների հետ իր ցուցահանդեսի բացման արարողության ընթացքում: Այնպես ստացվեց, որ տղաս էլ էր մասնակցում, ու այնպես ստացվեց, որ տղես ու Ղազարյանը իրար նկարեցին: Փաստորեն, սա երեւի թե մաէստրո Ղազարյանի վերջի դիմանկարն է, ինքը շատ էր ուրախացել, որոշեցի ցույց տալ:
ՀՀԿ-ինը էն հատուկ բյուրոկրատական ծանր երաժշտությունից էր, որը բնության մեջ գոյություն չունի, սա երաժշտություն չի, այլ պետմարմինների հետխորհրդային կառավարչական դրեսկոդի մի մասն է անբաժան՝ պենջակ-գալոների ու ՀՀԿ զնաչոկների հետ միասին
ԲՀԿ-ինը կարծես թե մի բան շփոթել են ու հեռուստահաղորդման զաստավկայի երաժշտություն են միացրել
Կոմունիստները ուրախացրեցին ապոկալիպտիկ հոլովակով, անշուշտ փելեշյանական ներշնչանքով, Խաչատրյանն էլ լավն ա իհարկե, բայց մի տեսակ չլսվեց, մանկության ռադիոն հիշեցի, ժամը 13:00, միտեսակ նոստալգիայի վախտը չէր, չդզեց
Բայց ամենասարսափելին ՀԱԿ-ի իոնիկայով-դռամմաշինով տանայ-նինայն էր, փշաքաղեցուցիչ էր
Հ.Գ. Նույնիսկ մեծ հետաքրքրասիրությունը չի կարող ինձ ստիպել օրինաց երկրի հոլովակը նայել:
Вайль П., Генис А. Русская кухня в изгнании
"Пошлая пословица «о вкусах не спорят» придумана людьми с плохим вкусом. Действительно, с плохими вкусами не надо спорить, с ними надо бороться. Особенно с кулинарными.
Потому что именно в этом деле хватает простаков, считающих, что еда — это их личное, глубоко интимное занятие. Но гастрономия, в отличие от других современных искусств, не терпит произвола. Существуют строгие законы, соответствия и правила. Это пусть себе авангардисты воюют с традиционными ценностями. Порядочный человек должен быть в меру консервативен. Во всяком случае за столом.
Человек воспитанный и интеллигентный не станет есть икру без масла. Или портить ее сырым луком, как это делают даже в лучших американских ресторанах. Врожденное или благоприобретенное чувство гармонии не позволит ему запивать селедку компотом или есть яйца всмятку холодными.
Культура еды говорит о человеке больше, чем эрудиция и умение пользоваться носовым платком.
Повар, даже дилетант, просто не имеет права быть хлюпиком, без твердых моральных устоев. Нравственный релятивизм (пусть каждый ест, как хочет) несовместим с кулинарией.
Хорошая кухня требует законопослушания. Поэтому главное качество кулинара — не безудержная фантазия, а элементарная тщательность. Скажем, нельзя сварить хороший суп, если тщательно не снять с бульона пену. Да еще протереть стенки кастрюли бумажной салфеткой. Если оставить в картошке глазки, то блюдо будет отдавать сырой землей. Если одним ножом нарезать рыбу и мясо, то последнее будет испорчено окончательно. Если заварить чай перекипевшим кипятком, то получится горькая микстура..
Об этом забывают даже люди, гордящиеся любовью к эскарго и буйабесу. А ведь небрежность мстит за себя (не только на кухне).
Сейчас кулинария становится самым распространенным в мире хобби (причем, мужским). Может быть, потому, что сегодня осталось слишком мало твердых устоев в любой области интеллектуальной деятельности."
Chicago, 2012
(c) dabavog
- Алло, это прачечная?
- Хренячечная!. Министерство культуры!
Դասական սովետական անեկդոտ
Ես չեմ հասկանում, կառավարությունում տենց դասընթացներ չկան, որ նախարարներին հավաքեն ու բացատրեն ամեն մեկի պարտականությունները, տիկին մշակույթի նախարարին փաստորեն սանէպիդ ծառայության կամ ԺԷԿ-ի ֆունկցիաները ավելիհոքեհարազատ են: Սաղ թարս են, բնապահպանության նախարարը անընդհատ արդյունաբերության զարգացումից ա խոսում, որ մեկը հիշեցնեմ; Եթե սենց պոլիգլոտ եք, էկեք մի նախարար թողենք, թող սաղ հարցերով զբաղվի, պետության վրա էժան կնստի;
( Ռիիդ մոո )
Առաջարկում եմ "նախարար" եզրից հրաժարվել, վերադառնալ "մինիստր"-ին, որը լատիներեն նշանակում է "ծառա", թե չէ "նախարար"-ը շատ մի տեսակ վերամբարձիչ ուժ ունի
Հիմա նայեք երկրորդ լուսանկարին ու փորձեք գտնել առաջի լուսանկարի վրա պատկերված պատը՝ կամարաձեւ բացվածքով, ու աստիճանները
Էս կռիշ փոխե՞լ ա
1.
2.
ֆոտոները Mediamax-ից
"Չեմ բացառում, որ հնարավոր է քանդեն, բայց միայն նույնությամբ վերակառուցելու պայմանով:"
Մի կողմ դնենք քանդված-հետհավաքված հուշարձանի մեծ գաղափարը:
Անընդհատ մտածում եմ տաբուների մասին: Եթե քսան տարի առաջ որոշակի չգրված ընդհանուր արգելքներ կային /ասենք, խոսենք միայն քաղաքի մասին/, ու միտեսակ մտքովդ չէր անցնի, որ երբեւէ Փակ շուկան քանդելու մասին հնարավոր կլինի սենց մի բան մտածել, ապա քայլ առ քայլ գնում ենք առաջ: Փոքրիկ քայլերով՝ մի հատ պուճուր սեղանիկ, հետո տաղավար օպերայի կողքը, ստեղ-ընդեղ խոտերի մեջ, մայթերին: Հետո ավիրող վրձնի մի քանի մեծ հարված՝ "Սեւան" հյուրանոց, երիտասարդականի դիմացի ինստիտուտի մասնաշենք, Կուկուռուզ եւ այլն: Հետո մի պահ դժվարացավ, նորից սկսեցին խոսքով տաբուներ քանդել, էրեկ մշակույթի մեծանուն գործիչներ պատկերասրահը քանդելուց էին խոսում, էսօր շուկայից: Կառավարական շենքը կատարելագործելու պլաններ եւ այլն: Հաստատ կհասնենք օպերայի բաց մասերը ամրացնելու նպատակով ապակեպատելուն եւ առաջ էլ կգնանք:
Կարեւորը խոսքն է, էսօր որ ասվեց՝ արդեն տաբուն քանդվում ա, արդեն մարդկանց ուղեղն ա մտնում, իսկ ինչու՞ չէ:
Խեղճ իտալացիք չունեն Իտալիայի մշակույթի նախարարության աշխատակազմի պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության գործակալություն, թե չէ վաղուց Պիզայի աշխտարակը շողուլի կբերվեր, Կոլիզեին էլ էլ կիսաքանդ չէր մնա, համ կամրացնեին, համ էլ կփայլեր նոր մարմարե հոյակերտ աբլիցովկայով ու "Saray" ընկերության եվրոպատուաններով:
Ու ամենազիլը, ամենաէֆեկտիվ հայկական նոուհաուն էն ա, որ բնագավառի "նայողներն" են խոսքը գցում. հուշարձանների պահպանման կոմիտեն ու մշնախը՝ հուշարձանների քանդմանը դեմ չի, բնապահպան նախարարը երազում է անտառում պոչամբարի մասին, կրթնախը լեզվի օրենքն է պաշարել եւ այլն, եւ այլն:
Բառը ասվել ա, գործը չի ուշանա:
«Ավելի նախընտրելի կլիներ Տապանը կառուցել Արարատի վրա, սակայն մոտակա 100 տարիներին այդ մասին խոսելն ուղղակի անիմաստ է, հետևաբար, երկար մտորումներից հետո եկանք այն մտքին, որ այն պետք է կառուցվի Հաղթանակ զբոսայգու տարածքում, որտեղ հրաշալի կդիտվի», – ասել է Ումրիկյանը:
Առանձնապես ավելացնելու բան էլ չկա, հո չեմ գրելու նրա մասին, որ ինքնուս նախագծով փեդիծ սարքած նավակատիպ կենդանաբանական մադամ Տյուսսոյի թանգարանը որպես պատմամշակութային և գիտակրթական օջախ ծառայեցնելու միտքը, չէ, էդ մտքի լուրջ-լուրջ քննարկումը ուղղակի լացելու գնահատական ա մեր հասարակության համար
Մեծ հաշվով, մարդիկ եթե սեփական ավելորդ փողն են դնում, ինչ խելքներին գա կարող են կառուցել, միայն թե.
1. Ես պահանջում եմ, որ էդ բանը թույլ չտան կառուցել այնպիսի տեղում, որ դա դառնա Երեւանի համայնապատկերի մասը, խայտառակ մի արեք ձեզ, տարեք ձեր բակերում սարքեք
2. Խնդրում եմ իմ հետ չվիճել, չհամոզել, որ սա լավ կամ գոնե ընդունելի նախագիծ ա, կներեք, ես խոսելու բան չունեմ սրա մասին դրական կարծիք հայտնողների հետ, սա արդեն ստուգարքի պես բան ա
Մի՞թե էս մարազմից էլ չենք դուրս գալու, գիտության, արվեստի, լույսի փոխարեն միայն սենց տուֆտա բազներով պիտի ինքներս մեզ խաբենք
Ինչ ասեմ, ուզում էին բուդկա սարքել, տեղը եւս մի հատ պատ կառուցվեց: Մեկ էլ բեռլինյան պատի շինարարությունն էր երեւի օրգանների էսքան աշխատողներով պաշտպանվում
Իսկ դուք մտածե՞լ եք, թե ինչքան վտանգավոր է Աշոտյանի նախաձեռնությունը՝ վերադարձնել Անահիտ աստվածուհու արձանի բեկորները
Ինչու՞ վտանգավոր
Նախ, դեռ պետք է ապացուցել, որ սա Անահիտն է: Չէ, մի գոռացեք, ես էլ եմ հավատում որ տենց էլ կա, բայց Բրիտանական թանգարանը ուրիշ կարծիք ունի, ասում ա, միգուցե եւ Անահիտ, բայց իրանական
The statue has been identified as a nude Aphrodite, her left hand pulling drapery from a support at her side, like the famous statue of Aphrodite at Knidos by the fourth-century sculptor Praxiteles. It has also been suggested that the statue represents the Iranian goddess Anahita, who was later assimilated with the Greek goddesses Aphrodite and Athena.
Այսինքն, կարող ա պարսիկները չախեն:
Բայց դժվար, պարսիկներին եւրոպացիք չեն սիրում, իրանց չեն տա
Սակայն կա ավելի լուրջ վտանգ
Տեսեք, Աշոտյանը ասում ա.
"ամեն մի արժեք իր հայրենիքն ունի և ապահով է հենց իր հայրենիքում" (*)
Հիմա ուշադրություն, դուք համոզվա՞ծ եք, որ քանդակի հայրենիքը Հայաստանն է
Ես՝ հա, բայց մնացած աշխարհը կարող եւ չէ.
Found at the ancient city of Satala, modern Sadak, north-eastern Turkey
In about 1872 a man digging his field on the site of ancient Satala struck with his pick-axe against this head. A bronze hand also lay nearby.
Սա էլ Satala-ի տեղը
Հիմա, եթե թուրքերը խելք ունենան, իսկ իրանք երեւի կունենան, կասեն՝ «Այ Բրիտանական Մյուզիում, չլսեցի՞ր Աշոտյանն ինչ ա ասում, շուտ վերադարձրու մեր գլուխը»
Այ Թուրքիային կարող ա եւ վերադարձնեն, կամ փողը կտան կառնեն, ի՞նչ իմանաս
Հակափաստարկներ ունե՞նք
Դե ուրեմն, թող մնա իրա տեղում
(*) եթե պարոն Աշոտյանը չալարի ու մտնի նույն Բրիտանական թանգարան, Պերգամոն կամ ուրիշ, կհամոզվի, որ այդ գեղեցիկ թեզը ավաղ չի աշխատում
Էսօր իրիգուն գնացի, էրեխեքին տեսա այգում, շատ լավն էին, ուրախ, նորմալ, հավես մարդիք:
Մի բան եմ անընդհատ մտածում, ու չեմ հասկանում. ընդունենք, քաղաքաշինությունը կարող է ցավոտ լինել, պարզ , քաղաքները զարգանում են, ճանապարհներ են առաջանում, շենքերը հնանում են՝ ֆիզիկապես ու բարոյապես, մարդիկ չեն տեղավորվում եւ այլն, եւ այլն: Մի կողմ դնենք հին-նոր իսկապես բարդ խնդիրը:
Ես կհասկանայի, եթե, ասենք, մեծ թաղամաս կամ ստադիոն կամ հանրապետական նշանակության ճանապարհ սարքելու համար շահերի բախում լիներ, հասարակությունը թեկուզ եւ ճիշտ որոշումները լավ չընկալեր, կռիվ լիներ, կառավարությունն էլ՝ աչքերը փակելով էսօրվա հեղինակության վրա, դներ ու առաջ տաներ կարեւոր նախագծերը: Կարա լինի, միշտ էղել ա պատմության մեջ:
( ջղայնացած մասը )
на теперешний свой пост единственно потому, что с грехом пополам
играл на пианино (кажется, прошли века с той поры, когда можно
было стать главным интендантом только благодаря дворянскому
происхождению и умению бренчать на рояле!)
Т.Манн "Доктор Фаустус"
Обоих ни чуточки не жалко.
Я.Гашек
Ընտրությունը, մեղմ ասած, տխուր ա: Աչքիս Հայաստանին էսքան քաղաք պետք չի:
Բութ, տգետ, անիմաստ ու անսիրտ չարությունը /հա, հենց չարը, պ-ն վարչապետ/ էս հարցում հաղթեց
Մարդ ձեն չհանեց, ու Երեւանի լավագույն շենքերից մեկի վերջի հատվածը սկսել են բարբարոսաբար քանդել
Ի տարբերություն «Սեւան» հյուրանոցի առաջի մասի քանդմանը, էս անգամ գլխ. ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանը ոչ միայն չի հերքում իր մասնակցության փաստը, այլեւ անձամբ ինքն է նախաձեռնել այս խուժանությունը
Թե սա ինչ շենքը, կարդացեք այստեղ
Լավ լուր. կարծես թե այստեղ տեղ կճարվի թե պուծինակումբների, թե միլիոնանոց զուգարանների համար
Կարդում եմ Պանորամայում.
"Անցած տարվա փետրվար ամսից մի խումբ այրերի աջակցությամբ ստեղծվել է նախաձեռնող խումբ, որը հանդես է եկել Հաղթանակ զբոսայգու բարձունքում գտնվող անմշակ, չօգտագործվող հողատարածքում Արարատ լեռան դիմաց կառուցել «ՆՈՅՅԱՆ ՏԱՊԱՆ» պատմամշակույթային գիտակրթական համալիր կառաուցելու (1) առաջարկությամբ: Նախատեսվում է, որ այն կպատրաստվի իրական չափերով (2) և բնական նյութերից (3) ` ըստ Աստվածաշնչի: Նախաձեռնության հեղինակներն այն կարծիքին են, որ համալիրը իր եզակիությամբ կնպաստի զբոսաշրջության զարգացմանը: Այնտեղ կտեղադրվեն պատմական "ՆՈՅՅԱՆ ՏԱՊԱՆ"-ի մարդկային և կենդանական կազմի կրկնօրինակները (4), փաստաթղթեր, ինչպես նաև աշխարհի բոլոր պետությունների դրոշներն ու զինանշանները (5):"
Զիլը էն ա, որ եթե հանկարծ նորից /թու-թու-թու, Աստված հեռու պահի/ ջրհեղեղ լինի, արդեն ՋիՊիԷս-ով քյասար ուղիղ կգնանք, մի օրվա ճանապարհ ա Մոնումենտից՝ Արարատ
___________
1. Փաստորեն, սա կլինի Նոյի տապանատուն-թանգարանը, այստեղ ոչ միայն կվերաստեղծվի նոյյան ընտանեկական-ընտանյական կենցաղը ու կցուցադրվեն Նոյյի անձնական իրերը, այլեւ տապան կետղափոխվեն Հիդրո-մետեորոլոգիայի եւ Եղանակի տեսության Ազգային Ծառայությունը, համանուն տպագրատունը եւ ոգելից խմիչքների խանութների ամբողջ ցանցը, Երեւանի գազանանոցը, Արզնիի թռչնաֆաբրիկան, Պոլիծեխի Գոռնի Ֆակուլծետը ու Զոովետը /իսկ ազատված շենքերը կքանդվեն՝ տեղում էլիտառ բնակելիներ կառուցելու համար/
2. длина ковчега была 300 локтей (133.5 м); ширина 50 локтей (22.25 м), а высота 30 локтей (13.35 м). Также Он повелел Ною сделать отверстие в ковчеге, и в локоть (52 см) свести его вверху, и сделать дверь в ковчег с боку; устроить в нём три отделения. Эти отделения должны были находиться одно над другим. Сам ковчег следовало сделать из дерева «гофер» и осмолить смолой его и отделения в нём внутри и снаружи. Больше ничего об устройстве ковчега не говорится.
3. Ըհըն, Թեղուտի անտառի փայտին մուշտարի ճարեցինք
4. Վայ քու, հանճարեղ ա դվա վ օդնօմ. Նոյյան Տապան + մադամ Ծյուսո
5. սաղ տեղերից դրոշներ բերելու պետրոսմեծյան գաղափարը հայերիս մոտ դառել ա Idée fixe, էն էլ ամեն անգամ խնդալու պատրվակներ են հորինում հալամաշխարհի ժողովրդին ստե բերելու համար. էլ սարի չափ տապան, էլ չոլում անիմաստ քաղաք, էլ եսիմ ինչ
Ասպարեզը համբակներուն են թողած.
Ջիվանն էլ կաղ իշով կարավան մտած
Բանաստեղծ է դարձել, խելքի՛ աշեցեք։
Նա / ՀՀ գրողների միության նախագահ Լևոն Անանյանը/ նաև նշեց, որ Թբիլիսիից վերադառնալուց հետո հանդիպել է վարչապետի հետ` քննարկելու խնդրի լուծման մի քանի տարբերակ, այդ թվում` հայտարարել համահայկական դրամահավաք, հիմնադրամ բացել և այլն. «Բայց Ղուկասյանների ընտանիքը նման առաջարկով հանդես եկավ»:
Ուրեմն, հարգելի պարոն Անանյան, համահայկական դրամահավաքը մինչեւ Ձեր գնալ-գալը հայտարարվել ա, ու ոչ ոք Ձեզ լիազորություն չի տվել որոշել ով առնի ով ծախի: Հենց Դուք կանգնացրեցիք դրամահավաքը, ասելով. "Սպասեք, վերադառնամ Թբիլիսիից": Վարդան Ղուկասյանը առնում էր՝ շուտ առներ, կառավարությունը մտածում էր՝ շուտ մտածեր, երբ մարդիկ տեղյակ չէին, իսկ գինը 25000 էր:
Էլի համոզված եմ. եթե մարդիկ փող հավաքեին ու այդ տունը գնեին, շատ լավ գաղափար կլիներ, հաջողված միասնության դեպք, ոգեւորող, բայց ում ա պետք
տհաճ ա
Էս էլ ով չի տեսել, լիքը ծանոթ դեմք կգտնեք
Քաղաքապետարանը շփթփ արեց, մի բան դեմ տվեց, ահան
Դե էս մի օրում արած պատկերը քննադատելու վրա ժամանակ չեմ ծախսի, բնականաբար, սա ուղղակի սխալ դրված խնդրի անգրագետ լուծման օրինակ ա (ամենախնդալուն էն ա, որ անցման աստիճանների վրա դրած ապուշ բուրգը չեն էլ պատկերել, երեւի իրանք էլ են զգացել, որ ծիծաղալույ ա ստացվում): Քննադատությունից դուրս ա, պարզունակ /պրիմիտիվ/, վատ: Բայց հարցը դա չէ:
Ու էն էլ չի, որ ես հարիֆավարի դեռ հույս ունեի, որ մի օր էս ախմախ ռեստորաններն էլ դուրս կգան, ոչ թե մի բան էլ դրանց կկպցնեն, արդեն պարզ ա, որ չէ:
Ու նույնիսկ կանաչները չվնասելու մասին սուտը ինձ չի վրդովվեցնում, եթե էս պողոտան դատարկ ու սալապատ լիներ, պակաս չէի ափսոսա:
( կարդալ )
